HAGENAARS KRIJGEN KEIHARDE LES IN EFFECTIEF AFRONDEN
Zelfkritisch waren de handballers van WHC/Hercules na afloop van de onnodige nederlaag (32-27) bij Hurry-Up gelukkig wél. Ze waren er allemaal van overtuigd, dat ze een onthutsend zwakke partij hadden gespeeld. Maar was die nederlaag ook nodig geweest? Nee, dát bepaald niet, omdat met wat meer finesse en vooral meer spirit de punten mee naar Den Haag konden worden meegenomen.
De adepten van coach Wesley Hage oogden de hele wedstrijd mat en lusteloos. Er zat geen venijn in de ploeg en de spelers leken ook niet bereid om zich het snot voor de ogen te werken. Met zo’n instelling kun je het vergeten om een tegenstander als Hurry-Up, dat wél optimaal knokte voor het resultaat, naar een nederlaag te spelen.
WEINIG EFFECTIEF
Voeg daarbij ook nog eens het onbenut laten van in totaal zeker twintig (!) vrije kansen en de zeperd in Zwartemeer is snel verklaard. Het is duidelijk, dat de Haagse ploeg ontegenzeggelijk over talenten beschikt met veel handbalkwaliteiten. Technisch zit het allemaal wel goed bij de spelers, maar het zou wenselijk zijn als ze probeerden de gecreëerde mogelijkheden eens wat effectiever af te ronden. Al die zogenaamde listige effectballetjes zijn prachtig om te zien maar als die niet in het net belanden, sorteren die weinig effect.
De doelman Adam Rehacek van Hurry-Up stopte veel ballen van de Haagse schutters en dat was best knap. Maar er werd ook wel heel knullig geschoten door de Hagenaars. Halfhoge schoten, ideaal voor een keeper, of precies op een arm of een been als de doelman al in een bepaalde hoek lag. Het was allemaal net niet zuiver genoeg, waardoor het Combinatieteam een duidelijk lesje kreeg in effectiviteit van de thuisploeg. En dat terwijl ook Hurry-Up niet bepaalde de sterren van de hemel speelde.
LICHTPUNTJES
Waren er dan helemaal geen lichtpuntjes in het teleurstellende duel? Jawel, doelman Marco Verbeij stopte drie strafworpen en dat was prima. Maar zowel hij als collega Thijs van Zeijl kregen verder ontzettend weinig steun van hun verdedigers. Verbeij zal ongetwijfeld met weemoed terugdenken aan de dekking die hij bij zijn vorige club Aalsmeer voor zijn neus had staan.
Verder kon ook Lars Vogelaar met tevredenheid terugkijken op zijn optreden. Hij scoorde drie keer en dat vanuit de linkerhoek, een positie die hem niet bepaald op het lijf geschreven is. Maar zijn wilskracht, ook in de verdediging, was voortreffelijk. Datzelfde gold voor Twan Bos, die na een vervelende blessure eindelijk weer speelminuten kon maken. Hij werd in de slotfase ingezet en slaagde er zowaar in om drie keer achter elkaar fraai te scoren. En dat verdiende een groot compliment.
IN DE BREEDTE
De vedetten van WHC/Hercules maakten verder de fout, dat zij in de aanval te veel in de breedte speelden. Ze liepen van zijlijn naar zijlijn zonder echt diep te gaan en dat was voor de robuuste verdedigers van Hurry-Up een makkie om met een vlakke 6-0 dekking de aanvallers van scoren af te houden. Tegen deze verdedigingsvorm was het beter geweest om de schutters als Jari van de Moosdijk en Stan Zwinkels vanaf de tien meter in stelling te brengen. Dat gebeurde niet of nauwelijks waardoor het gepriegel van de overige aanvallers weinig rendement opleverde.
Geheel onnodig gingen de Hagenaars met een 16-13 achterstand de rust in. Een korte opleving na het wisselen zorgde voor 16-15 en dat leek het sein om door te drukken. Maar ze vervielen in dezelfde fout als voor de rust, waardoor de thuisploeg weer kon uitlopen naar 20-15. Dat gebeurde nogmaals bij 21-19, waarbij de meegereisde supporters weer even kleur op de wangen kregen. Maar opnieuw nam het team van coach Sven Hemmes een tussensprint en kon door geklungel aan Haagse zijde bij 25-19 de beslissende tik uitdelen.
NARE SMAAK
Vervolgens was het afwachten hoe royaal de nederlaag zou uitpakken na de 28-20 tussenstand. Ook Hurry-Up geloofde het toen wel, Hemmes wisselde flink door en zodoende kon WHC/Hercules door drie knallen van Jari van de Moosdijk én de drie treffers van Twan Bos de eindstand nog een dragelijke aanblik geven: 32-27. Het kon echter de nare smaak van een onnodige verliespartij niet wegnemen bij de supporters en bij de spelers die teleurgesteld afdropen.
Doelpunten WHC/Hercules: Sten Maas (5), Jari van de Moosdijk (4), Lars Vogelaar (3), Twan Bos (3), Dex de Groot (2), Sil Klompé (2), Marijn van de Ree (2), Gijs Wüstefeld (2), Olav Scholtes, Koen Houdijk, Mauro van der wiel en Thomas van Vliet.
Doelpunten Hurry-Up: René Jaspers (9), Youri Braker (6), Miguel Wunderink (6), Lazar Spasic (4), Sander Bos (3), Guilherme Da Cruz (2), Sjoerd Boonstra en Anes Devedzic.
AD SPORT/PETER LOTMAN