Typisch dus zo’n wedstrijd met twee gezichten. In de eerste helft kwamen de Hagenaars maar niet tot vloeiende combinaties. De schoten waren niet zuiver genoeg en het balverlies leidde tot te veel tegenaanvallen van de thuisclub. Nóg erger was, dat de verdediging niet op orde leek. Te vaak konden de schutters van White Demons makkelijk door de Haagse defensie marcheren. Ze werden nauwelijks aangepakt door de aarzelend ingrijpende verdedigers. Er was op die momenten dan ook geen houden aan voor keeper Jay-Jay Scholtes.
ANDERE AANPAK
Hoe anders was dat na de rust, die werd afgesloten met een 20-17 achterstand. Teruglopend naar de kleedkamer voorspelde teammanager Bart Boekholt al, dat de coaches Van Dongen en De Hoog wel zouden benadrukken dat vooral in defensief opzicht de zaken anders moesten worden aangepakt. En dat gebeurde dus ook.
Plotseling ging het na die peptalk zichtbaar beter en door die sterk sluitende dekking kon ook doelman Scholtes uitgroeien tot de Man-van-de-Wedstrijd met een serie knappe reddingen op de beslissende momenten. Ook in aanvallend opzicht klopte het veel beter bij de Hagenaars. Met Twan Bos en Renzo van Galen in een voortrekkersrol rolde ineens de ene na de andere fraaie aanvalscombinatie richting het vijandelijke doel.
STERKE BOS EN VAN GALEN
Twan Bos zou met zijn 13 (!) doelpunten ook tot MVP gekozen kunnen worden en hetzelfde gold vanwege zijn gedreven spel en 8 treffers voor de altijd onvoorspelbare Renzo van Galen. De twee A-junioren combineerden naar hartenlust en vooral ook het aanspelen naar de instartende mede-aanvallers was regelmatig van grote klasse. Met een perfect ‘Vliegertje’ tussen die twee in de slotfase.
Zij kregen daarbij overigens steun van de sterk spelende linkshander in de rechterhoek Faber van Vliet die een opvallend goede partij liet zien. Ook Jari van de Moosdijk, die na zijn blessures geleidelijk aan zijn ritme en vooral óók zijn spelplezier begint terug te vinden, deed van zich spreken. Slimme passjes van Jelte Bergen (op Renzo van Galen bijvoorbeeld) en mooie doelpunten van Wout Linnekamp zorgden vooral in het laatste kwartier voor veel kijkplezier.
GENADELOOS TOEGESLAGEN
Bij 29-29, met nog dertien minuten op de klok, sloeg WHC/Hercules genadeloos toe. Binnen zeven minuten was het door Bos, Van de Moosdijk, Van Galen, Linnekamp en Ranzijn, bij wie de spelvreugde er vanaf straalde, 29-34. Daarna was er voor de thuisclub geen houden meer aan en denderden de Hagenaars door naar de alleszeggende 33-42 eindstand. ,,Lekker gespeeld”, constateerde Twan Bos tevreden na afloop. ,,Dit zijn wedstrijden als het eenmaal loopt, zijn we niet af te stoppen.” En ook de beide coaches De Hoog en Van Dongen waren dik tevreden. ,,Vooral over het laatste kwartier”, nuanceerden zij hun oordeel. ,,Toen lieten we zien dat we met de junioren Twan Bos en Renzo van Galen erbij over veel variatie en instartende spelers beschikken in de aanval. Dat zijn we heel doeltreffend.”
Doelpunten: Twan Bos (13), Renzo van Galen (8), Jari van de Moosdijk (6), Faber van Vliet (5), Wout Linnekamp (4), Rick Janssens (2), Youri Ranzijn (2), Quinten Rappange (1) en Enzo Kruithof (1).
AD SPORT/PETER LOTMAN
